باقر خان رامشگر نوازنده پر آوازه كمانچه در عهد مظفری بوده است . هنر آموخته را نزد موسی خان كاشی در اصفهان بهره برد از راهنمایی های میرزا قلی و میرزا عبد الله در تهران استفاده كرد. او دارای شیوه اختصاصی و بلاغت در بیان و مهارت ویژه در نواختن رنگها بود. از آثار باقی مانده از او می توان به صفحه های گرامافون ، محتوای تكنوازی ها و همنوازی با آواز سید حسین طاهر زاده و ابو الحسن اقبال آذر ، تنبك و آواز عبد الله دوامی و تار درویش خان اشاره كرد.