علی اكبرشهنازی، خلف الصدق خاندان هنر و فرزند میرزا حسین قلی، قریب به هشتاد سال نوازندگی كرد وبیش ازنیم قرن، ردیف دستگاه ها را درس داد وبا اشاعه تكنیك عالی تارنوازی ومعلومات ارزنده خود كه ازپدر وعمو آموخته بود، چراغ موسیقی اصیل را روشن نگه داشت. شهنازی دارای تكنیك درخشان وقدرت واستحكام واصالت مداری درنواختن تاربود. از اوآهنگ هایی باقی مانده ازجمله: زد لشگرگل، نسیم سحرو...، وتعداد زیادی صفحه های گرامافون، بیش ترمحتوی تكنوازی های او، تعدادی نوازخصوصی، دوره ردیف میرزا حسین قلی و دوره ردیف عالی برای تار كه اثر قریحه خودش بود وسرشار ازتكنیك های چشمگیر است. مجموعه ای ازآثار او به كوشش داریوش طلایی نت نویسی ومنتشر شده است.