تقویم تاریخ
وفات مجید وفادار (1354-1291) نوازنده ویلن
عضـویت در خبـرنامه
نـام :
رایانامه :
نظـر سنجـی
شما مخاطب کدام بخش موسیقایی سایت هستید



آمـار بـازدید کننـدگان
بازدیدهای امروز : 84
بازدیدهای دیروز : 73
کل بـازدیـدها: 1755703
پژمان پارسایی

قسمت پنجم :گفت وگو با مدیر مركز موسیقی و سرود صداوسیما

**روند انتخاب این شعرها چگونه است؟ آهنگسازان ما به این بانك شعر مراجعه، اثر مورد علاقه‌شان را انتخاب كرده و بر آن ملودی سوار می‌كنند و كار را در این مرحله به اداره طرح و برنامه می دهند. **پس اداره طرح و برنامه نقش بسیار مهمی در این فرآیند دارد؟ در واقع گلوگاهی است كه شعر و ملودی باید از آنجا عبور كند. در تمام این اداره‌ها و شوراها كه اعضای آن را نام بردید، ‌بیشتر چهره‌های پیشكسوت موسیقی كلاسیك و سنتی دیده می‌شوند و از اهالی موسیقی پاپ كمتر خبر است. چرا؟ این طور نیست. برای مثال استادان سریر و بیگلری پور در زمینه موسیقی پاپ هم كارهای زیادی كرده‌اند. با این حال بیشتر چهره‌های اركسترال و دانشگاهی هستند. با این كه فكر نمی‌كنم در این زمینه كمبود داشته باشیم، اما باید بگویم عمده فعالیت‌های ما هم در زمینه موسیقی سنتی، كلاسیك و اركسترال است. با وجود این از نظر بحث نظارت هنری، تمام این شخصیت‌ها می‌توانند بر كارهای پاپ نظارت كنند. **از نظر ترانه‌سرایی، چند سالی است كه موسیقی ما در تمام شاخه‌ها با كمبود مواجه است. شما برای رفع آن فكری نكرده‌اید؟ این كاستی همان‌طور كه شما به آن اشاره كردید در همه زمینه‌ها تا حدی دیده می‌شود. برای رفع كمبود ترانه‌های خوب و مردم پسند، خانه‌ای با عنوان شعر و ترانه را در مركز موسیقی راه‌اندازی و در آن كارگاه‌های آموزش ترانه‌سرایی را برپا كرده‌ایم. امیدواریم با این گام در آینده‌ای نه چندان دور، دستمان در این زمینه پر باشد. **بعد از اشاره به بیشتر اداره‌ها و شوراهای تابعه مركز موسیقی صدا و سیما، بهتر است به مركز حفظ و اشاعه موسیقی اصیل ایرانی بپردازیم كه یكی از قدیمی‌ترین مراكز موسیقایی كشور ماست. این مركز این روزها چه حال و روزی دارد؟ این مركز شاید نزدیك به 100 سال قدمت داشته باشد؛ یعنی زمانی كه نه رادیویی بود و نه وسیله ضبط و ثبت موسیقی. البته ساختمان فعلی این مركز در خیابان استاد نجات الهی (ویلا) كمتر از نیم قرن عمر دارد. بله. این ساختمان تنها حدود 40 سال است كه میزبان این مركز شده و نخستین مدیر آن در این محل داریوش صفوت بوده است. اما پیش از آن، استادان بزرگی چون درویش‌خان، ابوالحسن‌خان صبا، روح‌الله خالقی و... در دوره‌های گوناگون در این مركز رفت و آمد داشته و شاگردان زیادی را تربیت كرده‌اند. این مركز، میراثی گرانبهاست كه ما قدر آن را می‌دانیم و برایش برنامه‌های زیادی داریم. از زمانی هم كه این مركز زیر نظر رادیو قرار گرفته، همیشه نقشی سازنده در موسیقی كشور داشته است. بسیاری از استادان بزرگ موسیقی امروز كشور، در این مركز آموزش دیده و رشد كرده‌اند. **این مركز با سابقه، امروز چه كار كردی دارد؟ همان عنوانی كه با آن خوانده می‌شود؛ حفظ و اشاعه موسیقی اصیل ایران. این مركز در حال حاضر دو استودیو دارد كه البته چند ماه پیش آنها را راه‌اندازی كردیم. ساختمان این مركز را هم بازسازی كرده‌ایم و از هر نظر آن را برای انجام فعالیت‌های ذاتی‌اش آماده ساخته‌ایم. **آیا می‌توان امیدوار بود این مركز به روزهای اوج خود در دهه اول انقلاب برسد؟ سعی می‌كنیم این مركز دوباره احیا شود، اما باید در نظر داشت كه دهه اول پیروزی انقلاب اسلامی از هر نظر برای رشد موسیقی اصیل ایرانی مناسب بود و چون تنها مركز آموزشی و فعال آن دوره، همین ساختمان بود، خب معلوم است كه قلب تپنده موسیقی كشور به شمار می‌آمده است. **جه برنامه‌های عمرانی و هنری برای این مركز دارید؟ یك استودیوی آن را كامل تجهیز و بازسازی كرده‌ایم كه بسیاری از كارهایمان را آن جا ضبط می‌كنیم. البته مهم‌ترین هدف این مركز آموزش است كه برای همین آموزشگاه دكتر قیصر امین‌پور را در آن جا داریم كه در هر نوبت 70 هنرجو را تربیت می‌كند. **این كارگاه آموزش شعر و ترانه است؟ بله. این كارگاه در حال حاضر ویژه شعر و ترانه دایر شده كه البته در كنارش اداره آموزش و پژوهش موسیقی ما نیز در این مركز فعال است. **با توجه به افزایش تولیدات نماآهنگ مركز موسیقی، آیا برنامه‌ای برای راه‌اندازی شبكه‌ای كه تنها به پخش این آثار اختصاص داشته باشد، وجود دارد؟ بعد از راه‌اندازی آنتن‌های رادیویی آوا و نوا، طرحی با عنوان آوا ـ نما پیشنهاد شده كه البته در حال حاضر تنها یك طرح در دست بررسی است. **آن وقت با راه‌اندازی این شبكه‌ها، می‌توانید خوراك آن را تامین كنید؟ ما در حال حاضر 50 هزار قطعه موسیقی ضبط شده در اختیار داریم كه خیلی از آنها كم پخش شده و برخی هنوز شنیده نشده است كه با همین موجودی می‌توانیم خوراك چند شبكه را تامین كنیم. اشاره به این گنجینه آثار كردید و این سوال پیش می‌آید كه چرا میراث موسیقایی ما در یك آرشیو گرد هم نمی‌آیند؟ این هم یكی از كارهایی است كه خیلی زود باید به آن توجه كنیم. نگهداری آثار موسیقی به جا مانده از گذشته در جاهای مختلف كار نادرستی است كه ما آمادگی آن را داریم تا آرشیوی یك پارچه برای آن تدارك ببینیم. **و حرف پایانی؟ در جایی از گفت‌وگو به این اشاره شد كه تنها بخشی از تولیدات ما روی آنتن شبكه‌های رادیویی و تلویزیونی می‌رود كه البته همین جا باید تاكید كنم در چند ماه گذشته وضعیت خیلی بهتر شده، به گونه‌ای كه در حال حاضر هر روز حدود 40 اثر ما از این شبكه‌ها پخش می‌شود كه قابل توجه است "پایان"

تاریخ تهیه: ۱۳۹۰/۰۸/۲۶