سید محمد تقی بینش آموزگارفداكار تاریخ موسیقی قدیم ورساله شناسی آن بود وزندگی او وقف این خدمت فرهنگی شد. درجوانی تارنوازی را ازاستاد علی اكبر شهنازی آموخت ولی تدریس وتحقیق را خوش تر گرفت وآثاری ارزنده رااحیا كرد. تصحیح وتحشیه كتاب های مولانا عبدالقادر مراغی(مقاصد الالحان، جامع الالحان و رساله خاتمه)، شرح ادوار صفی الدین، سه رساله موسیقی( دانشنامه، كنزالتحف و اخوان الصفا) ورساله بنایی (همراه داریوش صفوت) وتعدادی مقاله وسخنرانی، یادگارزندگانی پربار اوست. كتاب های او اكثراً منتشرشده اند ویادنامه او به نام « بینش وموسیقی» به كوشش رضا مهدوی انتشاریافته است.